Er was eens een paard.
Het paard heette Schimmel.
Schimmel was geboren in een oud dorpje ten zuidwesten van een ander oud dorpje.
Het paard was op een dag ouder dan die eerst was en ging de weide wereld in!
Teminste... dat wou die, maar hoe?
Hij ging natuurlijk gewoon via de deur!
Daar ging Schimmel, hij liep de hele wereld rond.
Toen kwam hij in een dorpje en zag een oude bejaarde man met allemaal rare mannen met hoedjes en veren op hun hoofd.
Schimmel huppelde snel weg van die freak show.
Toen kwam hij in een open veld met worteltjes en er huppelde allemaal konijntjes rond.
Schimmel liep over een paar worteltjes heen en ze begonnen meteen te rotten en er kwam schimmel op.
De konijnen keken raar op toen ze ineens een oude man zagen aankomen.
Schimmel was zich zo druk bezig met welk worteltje hij als eerst moest opeten.
Die brede of die lange wortel.
Die oranje of die bruine...BRUINEN???!!!
O ja... dat was een drol van mezelf dacht Schimmel ineens.
Toen tikte er iemand op zijn rug Schimmel schrok zo hard dat hij uit angst begon te schijten.
Er stond een oude bruine man achter hem.
Schimmel dacht: ''Poeh...die heeft te lang in de zon gelegen zeg...''
Maar toen ontdekte hij een erge stank
Het was zijn eigen stront wat op de oude man zat.
De rare mannen met hoeden en veren op hun hoofd verzamelde het stront en bakte er koeken van.
Het paard werd zomaar meegenomen en moest ook nog die oude man dragen.
Maar toen zag hij iets wat hij nog nooit eerder had gezien,
omdat hij het eerder niet had gezien en dus had hij het nog nooit eerder gezien.
Het was een hele grote stal voor hem alleen!
Het paard was zo blij dat hij blij was en dat kon je zien omdat hij een blij gezicht had.
Het paard zat daar weken, maanden en dagen.
Eigenlijk 1 weekenmaandendagen.
Toen werd hij op een boot gestopt met allemaal cadeautjes.
Schimmel dacht dat het voor hem was, maar toen hij het wou open maken zei de oude man: ''Nee dat is voor de kinderen in Nederland.''
Toen dacht Schimmel ineens: ''Ik zit op een boot met die oude man... die heet toch Sinterklaas dus ik heet nu...
HET SCHIMMEL PAARD VAN SINTERKLAAS.
Hij ging blij rondjes door de boot rennen en schreeuwde: ''Ik mag over daken lopen, ik mag over daken lopen!''
Ze kwamen aan in Nederland en er stonden heel veel kinderen te wachten.
En voor je het wist zat het paard over daken te lopen.
Nou ja eigenlijk had hij anti zweefkrachtschoenen gekregen.
Door de anti zweefkrachtschoenen zweefde hij niet, maar vloog hij wel!
Na een tijdje moest hij weer op de boot.
En zo het ging ieder jaar het zelfde.
