Meneer Wandtak ging vandaag rondlopen in het takke park.
Onderweg kwam hij een takke winkel tegen.
Er waren takke kleren te koop.
Wandtak ging wat takke kleren kopen.
Hij had net de takke trui gekocht en ondektte later dat er termieten inzaten!
Hij deed hem snel uit en gooide het in het gezicht van de verkoper die daarna werd opgegeten door de termieten.
Wandtak deed nog evem een graai naar het geld uit de kassa en liep weg.
Toen zag hij een takkehobbelmachine.
Hij gooide er een takkemunt in en ging erop zitten.
Maar de takkehobbelmachine bleek nep te zijn.
Wandtak werd boos en sloeg de steen die niet recht lach op straat.
Daarna ging hij naar de eigenaar van de takkehobbelmachine.
Wandtak kreeg een lolly en hij was weer tevreden.
Maar na een half uur was de lolly op en hij werd weer boos.
Hij ging weer terug naar de verkoper.
De verkoper gaf hem snel uit voorzorg een hele lading lolly's mee.
Wandtak had zoveel lolly's gelikt dat zijn houten tanden eruit vielen.
10 seconde later, of was het nou elf nou ja laat maar!
10 of 11 seconde later kwam de takkepolitie.
De takkepolitie zei: ''Je mag niet in het openbaar hout op de weg laten rondslingeren!"
Ze gaven de lolly stokjes een bon en namen Wandtak mee naar de houtzagerij.
Wandtak kwam terecht in een hel!(Nouja... meer een zagerij).
Overal takken die gezaagd werden!
Wandtak dacht: ''Als ik nou eens ging ontsnappen... dan ben ik vrij!''
En als ik vrij ben dan kan ik lolly's eten!
Wandtak dacht... en dacht en hij wist het!
Hij liep gewoon de zagerij uit.
Wandtak zocht een vervoersmiddel
Hij zag een takmobiel.
Hij belde zijn takke oma.
Dat had eigenlijk geen nut want ze had geen telefoon.
Daarna belde hij het takke taxibedrijf.
Hij toetste in tak tak tik tak tik tak.
De telefoon ging over maar er nam iemand op.
De takke stem aan de andere kant van de lijn zei: ''Met tele2''.
Wandtak dacht: ''Neeeee!! Verkeerd verbonden''
Dus hij hing op en nam de bus.
Maar de bus had ook pech want er was een tak onder gekomen.
O neeee het was binladen!
Hij was zich aan het camoufleren als een tak.
Wandtak liep dus maar naar huis, waar dat ook was.
Wandtak liep en liep en hij kwam nooit aan.
Want hij stond op een lopende band
en kwam geen meter vooruit.
